Tipik Gelişim Gösteren Türk Anasınıfı Çocuklarının Özel Gereksinimli Akranlarına Yönelik Tutumlarının İncelenmesi

Cilt: 5 Sayı: 4 1 Aralık 2016
PDF İndir
TR EN

Tipik Gelişim Gösteren Türk Anasınıfı Çocuklarının Özel Gereksinimli Akranlarına Yönelik Tutumlarının İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, Türkiye’deki erken çocukluk dönemi kaynaştırma ortamlarında, normal gelişim gösteren çocukların özel gereksinimli akranlarına yönelik inanç ve fikirleri, tutumları ve etkileşim biçimleri hakkında bilgi edinmektir. Araştırmanın katılımcıları 5-6 yaş aralığındaki, iki anasınıfına devam eden sekiz normal gelişim ve iki özel gelişim gösteren çocuk, normal gelişim gösteren çocukların ebeveynleri ve onların iki sınıf öğretmenidir. Çocukların özel gereksinimli sınıf arkadaşlarına yönelik tutumları hakkında daha detaylı bilgi toplayabilmek amacı ile katılımcı gözlemleri ve açık uçlu sorulardan oluşan yarı yapılandırılmış görüşmelerin nitel analizleri kullanılmıştır. Normal gelişim gösteren çocukların sakatlık hakkında bildiklerini öğrendikten sonra, gözlem ve görüşme verilerine dayalı olarak tutumlar ile ilgili temalar oluşturulmuştur. Bu temalar olumlu ve olumsuz görüşler olmak üzere iki başlık altında toplanmıştır. Olumlu başlıklar genellikle, hoşlanma, yardım etme, korkmak yerine koruyucu olma ve onları olabildiğince oyunlarına dâhil etme isteği şeklinde olan hislerini içermektedir. Olumsuz başlıklar genellikle normal gelişim gösteren çocukların özel gereksinimli akranlarına karşı düşük beklentilerine yönelik gözlemlerden ortaya çıkan dışlama, göz ardı etme ve onlarla ezici oynama gibi başlıklardır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Antonak, R., & Livneh, H. (1988). The measurement of attitudes toward people with disabilities: Methods, psychometrics, and scales. Springfield, IL: Charles C. Thomas.
  2. Artiles, A. J., Kozleski, E., Dorn, S., & Christensen, C. (2006). Learning in inclusive education research: Re-mediating theory and methods with a transformative agenda. Review of Research in Education, 30, 65-108.
  3. Beckman, P. J. (1983). The relationship between behavioral characteristics of children and social interaction in an integrated setting. Journal of the Division for Early Childhood, 7, 69-77.
  4. Bogdan, R .C., & Biklen, S. K. (1992). Qualitative research for education: An introduction to theory and methods (2nd ed.). Needham Heights, MA: Allyn and Bacon.
  5. Bricker, D. D. (1978). A rationale for the integration of handicapped and nonhandicapped preschool children. In M. J. Guralnick (Eds.), Early intervention and the integration of handicapped and nonhandicapped children (pp. 3-26). Baltimore: University Park Press.
  6. Bricker, D. D. (1995). The challenge of inclusion. Journal of Early Intervention, 19(3), 179–194.
  7. Bricker, D. D., & Sandall, S. (1979). Mainstreaming in preschool programs: Why and how to do it. Education Unlimited, 1, 25-29.
  8. Brodkin, M. (1993). Every kid counts: 31 ways to save our children. San Francisco: Harper.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Mümin Tufan
GAZİ ÜNİVERSİTESİ
Türkiye

Elizabeth Blue Swadener
Arizona State University
United States

Yayımlanma Tarihi

1 Aralık 2016

Gönderilme Tarihi

1 Aralık 2016

Kabul Tarihi

15 Ekim 2016

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 5 Sayı: 4

Kaynak Göster

APA
Tufan, M., & Swadener, E. B. (2016). Tipik Gelişim Gösteren Türk Anasınıfı Çocuklarının Özel Gereksinimli Akranlarına Yönelik Tutumlarının İncelenmesi. Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi, 5(4), 72-88. https://doi.org/10.30703/cije.321416

Cited By

e-ISSN: 2147-1606