Örgütsel Değişime Direnç Ölçeği’nin Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik- Güvenirlik Çalışması

Muhammet Baş; Fatih Balaman

doi:10.30703/cije.751810

EN TR

Abstract

This research aims to adapt the Attitude Scale for Organizational Change originally developed in English by Neiva, Ros and da Paz (2005) into Turkish. The necessary translation, reverse translation, language validity, pilot application on the original scale were fulfilled, it was applied to 315 teachers. At the end of the confirmatory factor analysis on the data, the original scale was was comprised of 28 items and three sub-dimensions and it was understood that the Turkish form was compatible with the original scale and structure. Under reliability, Cronbach α used internal cohesion coefficient, two halves splitting and testing for stability - re-testing methods. Cronbach α for the full scale was calculated as 0.92; 0.93 for the skeptic factor, 0.89 for the concern factor and 0.87 for the acceptance factor. Correlation between both halves of the scale was calculated as 0.90 and the two semi-reliability values were calculated as 0.94.Test for stability - a correlation of 0.71 between both measurements was found as a result of the retest. Within the scope of the analysis of the items, the total correlation of the item was examined. In addition, between the upper and lower groups of 27%, independent groups t tested for each item and the level of significance between the groups was examined. As a result, it is found out that the Turkish form of the Attitude Scale for Organizational Change is a valid and reliable scale

Keywords

Örgütsel Değişime Direnç Ölçeği’nin Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik- Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu araştırma ile Neiva, Ros ve da Paz (2005) tarafından geliştirilen Örgütsel Değişime Direç Ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması amaçlanmıştır. Orijinal ölçek üzerinde çeviri, geri çeviri, dil geçerliği, pilot uygulama gibi gereklilikler yerine getirilip Türkçe formuna son şekli verildikten sonra 315 öğretmene uygulanmıştır. Veriler üzerinde yapılan doğrulayıcı faktör analizi sonunda orijinal ölçeğin 28 maddelik 3 faktörlü yapısı doğrulanmış, Türkçe formun orijinal ölçek ile yapı bakımından uyumlu olduğu anlaşılmıştır. Güvenirlik kapsamında Cronbach α iç tutarlık katsayısı, iki yarıya bölme ve kararlılık için test - tekrar test yöntemleri kullanılmıştır. Ölçeğin tamamı için Cronbach α değeri 0.92, Kuşkuculuk faktörü için 0.93, Endişe faktörü için 0.89, Kabullenme faktörü için 0.87 olarak hesaplanmıştır. Ölçeğin her iki yarısı arasında korelasyon değeri 0.90, iki yarı güvenirliği değeri ise 0.94 olarak hesaplanmıştır. Kararlılık için yapılan test - tekrar test sonucunda her iki ölçüm arasında 0.71’lik bir korelasyon bulunmuştur. Maddelerin analizi kapsamında madde toplam korelasyonu incelenmiştir. Ayrıca %27’lik alt ve üst gruplar arasında her bir madde için Bağımsız gruplar t testi yapılarak gruplar arasında anlamlılık düzeyi incelenmiştir. Bu işlemler sonucunda Örgütsel Değişime Direnç Ölçeği’nin Türkçe formunun geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğu anlaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Agocs, C. (1997). Institutionalized resistance to organizational change: Denial, inaction and repression. Journal of Business Ethics, 16(9), 917-931. https://doi.org/10.1023/A:1017939404578
Altan, S. (2018). Eğitim Örgütlerinde Midye Sendromu. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 5(3), 35-45.
Arlı, D. (2013). İlkokul müdürlerinin örgütsel sessizlik ile ilgili görüşleri. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2).
Arslan, M. M. (2015). Halk eğitimi merkezi müdürlerinin değişim eğilimleri. Kastamonu Education Journal, 23(2), 875-888.
Arslan, M. M., ve Erarslan, L. (2003). Yeni Eğitim Paradigması ve Türk Eğitim Sisteminde Dönüşüm Gerekliliği Milli Eğitim Dergisi Sayı: 160 Ankara.
Burger, D.H. (2007). The applicability of logotherapy as an organisation development intervention. Unpublished doctoral thesis, University of Johannesburg, Johannesburg, South Africa.
Burger, D. H., Crous, F., and Roodt, G. (2013). Exploring a model for finding meaning in the changing world of work (Part 3: Meaning as framing context). SA Journal of Industrial Psychology, 39(2). doi:10.4102/sajip.v39i2.1022
Burnes, B. (1996). No such thing as… a “one best way” to manage organizational change. Management decision. https://doi.org/10.1108/00251749610150649

Burnes, B. (2007). Kurt Lewin and the Harwood studies: The foundations of OD. The Journal of Applied Behavioral Science, 43(2), 213-231. https://doi.org/10.1177/0021886306297004
Buschmeyer, A., Schuh, G., and Wentzel, D. (2016). Organizational Transformation Towards Product-service Systems – Empirical Evidence in Managing the Behavioral Transformation Process. Procedia CIRP, 47, 264-269. doi:10.1016/j.procir.2016.03.224
Canlı, S., Demirtaş, H., and Özer, N. (2015). School administrators’ tendencies towards change. Elementary Education Online, 14(2), 634-646. https://doi.org/10.17051/io.2015.88636
Choi, M., and Ruona, W. E. A. (2010). Individual Readiness for Organizational Change and Its Implications for Human Resource and Organization Development. Human Resource Development Review, 10(1), 46-73. doi:10.1177/1534484310384957
Clegg, S., and Bailey, J. R. (2007). International encyclopedia of organization studies: Sage Publications. https://doi.org/10.4135/9781412956246
Collinson, D. (1994). Strategies of resistance: power, knowledge and subjectivity in the workplace.
Çakır, B. S. (2009). İlköğretim Okullarındaki Yönetici ve Öğretmenlerin Örgütsel Değişme ve Örgütsel Değişime Direnme Olgularını Algılamaları Üzerine Bir Araştırma. (Yüksek Lisans Tezi). T.C. Selçuk Üniversitesi Konya.
Çalık, T., ve Emre, S. K. A. Ç. K. (2013). İlköğretim okulu öğretmenlerinin değişime direnme davranışları ile öz yeterlikleri arasındaki ilişki. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(4). https://doi.org/10.12780/UUSBD273
Dent, E. B., and Goldberg, S. G. (1999). Challenging “resistance to change”. The Journal of Applied Behavioral Science, 35(1), 25-41. https://doi.org/10.1177/0021886399351003
Dent, E. B., and Goldberg, S. G. (2016). Challenging “Resistance to Change”. The Journal of Applied Behavioral Science, 35(1), 25-41. doi:10.1177/0021886399351003
Didem, A., Ceylan, Ö. Ö., ve Yetim, S. A. (2012). İlköğretim Okulu Yöneticilerinin Örgütsel Atalete İlişkin Görüşleri. Ege Eğitim Dergisi, 13(1), 73-91.
Domingues, A. R., Lozano, R., Ceulemans, K., and Ramos, T. B. (2017). Sustainability reporting in public sector organisations: Exploring the relation between the reporting process and organisational change management for sustainability. J Environ Manage, 192, 292-301. doi:10.1016/j.jenvman.2017.01.074
Erwin, D. G., and Garman, A. N. (2010). Resistance to organizational change: linking research and practice. Leadership ve Organization Development Journal, 31(1), 39-56. doi:10.1108/01437731011010371
Flott, L. W. (2011). The Challenge of Managing Change. Metal Finishing, 109(7), 41-42. doi:10.1016/s0026-0576(13)70072-2
Fugate, M., Prussia, G. E., and Kinicki, A. J. (2012). Managing employee withdrawal during organizational change: The role of threat appraisal. Journal of Management, 38(3), 890-914. https://doi.org/10.1177/0149206309352881
Garden, A. (2017). Organizational Change in Practice: The Eight Deadly Sins Preventing Effective Change: Taylor ve Francis. https://doi.org/10.4324/9781315213569
Georgalis, J., Samaratunge, R., Kimberley, N., and Lu, Y. (2014). Change process characteristics and resistance to organisational change: The role of employee perceptions of justice. Australian Journal of Management, 40(1), 89-113. doi:10.1177/0312896214526212
Hameed, I., Khan, A. K., Sabharwal, M., Arain, G. A., and Hameed, I. (2017). Managing Successful Change Efforts in the Public Sector: An Employee’s Readiness for Change Perspective. Review of Public Personnel Administration, 39(3), 398-421. doi:10.1177/0734371x17729869
Hendrickson, S., and Gray, E. J. (2012). Legitimizing resistance to organizational change: A social work social justice perspective. International Journal of Humanities and Social Science, 2(5), 50-59.
Hussain, S. T., Lei, S., Akram, T., Haider, M. J., Hussain, S. H., and Ali, M. (2018). Kurt Lewin's change model: A critical review of the role of leadership and employee involvement in organizational change. Journal of Innovation ve Knowledge, 3(3), 123-127. doi:10.1016/j.jik.2016.07.002
Juneja, P. (2020). Kurt Lewin’s Change Management Model: The Planned Approach to Organizational Change. Retrieved from https://www.managementstudyguide.com/kurt-lewins-change-management-model.htm
Kiefer, T. (2005). Feeling bad: Antecedents and consequences of negative emotions in ongoing change. Journal of Organizational Behavior: The International Journal of Industrial, Occupational and Organizational Psychology and Behavior, 26(8), 875-897. https://doi.org/10.1002/job.339
Koç, Z. (2014). Örgütsel Değişim, Değişim Yönetimi ve Örgütsel Davranışlar Üzerine Örnek Bir Uygulama. (Yüksek Lisans Tezi). T.C. Bahçeşehir Üniversitesi,
Kursunoglu, A., and Tanrıogen, A. (2009). The relationship between teachers’ perceptions towards instructional leadership behaviors of their principals and teachers’ attitudes towards change. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 1(1), 252-258. doi:10.1016/j.sbspro.2009.01.046
Lines, R. (2005). The structure and function of attitudes toward organizational change. Human Resource Development Review, 4(1), 8-32. https://doi.org/10.1177/1534484304273818
Lunenburg, F. C. (2010). Forces for and resistance to organizational change. National Forum of Educational Administration and Supervision Journal, 27(4), 1-10.
Msweli-Mbanga, P., and Potwana, N. (2006). Modelling participation, resistance to change, and organizational citizenship behaviour: A South African case. South African Journal of Business Management, 37(1), 21-29. https://doi.org/10.4102/sajbm.v37i1.595
Nasim, S., and Sushil. (2011). Revisiting organizational change: Exploring the paradox of managing continuity and change. Journal of Change Management, 11(2), 185-206. https://doi.org/10.1080/14697017.2010.538854
Oreg, S. (2006). Personality, context, and resistance to organizational change. European Journal of Work and Organizational Psychology, 15(1), 73-101. doi:10.1080/13594320500451247
Pakdel, A. (2016). An Investigation of the Difference in the Impact of Demographic Variables on Employees’ Resistance to Organizational Change in Government Organizations of Khorasan Razavi. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 230, 439-446. doi:10.1016/j.sbspro.2016.09.055
Pascari, E. (2014). Preventing the Onset of Change Resistance in an Organisational Context by Means of Increasing the Level of Ambiguity Tolerance. Romanian Journal of Cognitive Behavioral Therapy and Hypnosis, 1(4).
Rollag, K., and Parise, S. (2016). The Bikestuff Simulation: Experiencing the Challenge of Organizational Change. Journal of Management Education, 29(5), 769-787. doi:10.1177/1052562904271571
Sorre, B. M. (2016). Resistance to Organizational Change. International Journal of Recent Trends in Engineering ve Research (IJRTER), 2(11), 22-28.
Sönmez, V. ve Alacapınar, F. (2020). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
Stanley, D. J., Meyer, J. P., and Topolnytsky, L. (2005). Employee Cynicism and Resistance to Organizational Change. Journal of Business and Psychology, 19(4), 429-459. doi:10.1007/s10869-005-4518-2
Stewart Jr, W. H., May, R. C., McCarthy, D. J., and Puffer, S. M. (2009). A test of the measurement validity of the resistance to change scale in Russia and Ukraine. The Journal of Applied Behavioral Science, 45(4), 468-489. https://doi.org/10.1177/0021886309338813
Şimşek, M. Ş., Çelik, A. ve Akgemci, T. (2015). Davranış bilimlerine giriş ve örgütlerde davranış: Eğitim Yayınevi.
Taşpınar, M. (2017). Sosyal Bilimlerde SPSS Uygulamalı Nicel Veri Analizi. Ankara: Pegem Yayıncılık. https://doi.org/10.14527/9786052410585
Thomas, R. and Hardy, C. (2011). Reframing resistance to organizational change. Scandinavian Journal of Management, 27(3), 322-331. doi:10.1016/j.scaman.2011.05.004
Tuna, E. (2016). Psikoterapide Direnci Anlamak ve Dirençle Çalışmak. AYNA Klinik Psikoloji Dergisi, 3(3), 10-25. https://doi.org/10.31682/ayna.470691
Tuncer, P. (2013). Değişim Yönetimi Sürecinde Değişime Direnme. Ondokuzmayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 407-468.
Van Dam, K., Oreg, S. and Schyns, B. (2008). Daily Work Contexts and Resistance to Organisational Change: The Role of Leader–Member Exchange, Development Climate, and Change Process Characteristics. Applied Psychology, 57(2), 313-334. doi:10.1111/j.1464-0597.2007.00311.x
Wittig, C. (2012). Employees’ reactions to organizational change. Od practitioner, 44(2), 23-28.
Yalçın, İ., Seçkin, Z. ve Demirel, Y. (2009). Bilgideki Değişimin Örgütsel Değişime Etkisi Üzerine Bir İnceleme. Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, 2(1), 48-69.
Yaycı, L. (2017). Grupla Psikolojik Danışmada Direnç: Önleme ve Müdahale Yolları. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 7(13), 991-1016. https://doi.org/10.26466/opus.332817

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Muhammet Baş ^*
0000-0001-9309-8702
Türkiye

Fatih Balaman
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

26 Haziran 2021

Gönderilme Tarihi

12 Haziran 2020

Kabul Tarihi

21 Kasım 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021 Cilt: 10 Sayı: 2

DOI

https://doi.org/10.30703/cije.751810

IZ

https://izlik.org/JA78KB76XC

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Baş, M., & Balaman, F. (2021). Örgütsel Değişime Direnç Ölçeği’nin Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik- Güvenirlik Çalışması. Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi, 10(2), 676-697. https://doi.org/10.30703/cije.751810

Cited By

Değişime Direncin Akreditasyon Algısına Etkisinde Örgütsel İletişimin Ilımlaştırıcı Rolü

Gaziantep University Journal of Social Sciences

https://doi.org/10.21547/jss.1348418

The Mediating Role of IoT Awareness and Artificial Intelligence Anxiety on Resistance to Organizational Change

İş ve İnsan Dergisi

https://doi.org/10.18394/iid.1697899