Öğretmen Empati Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Ahmet Uyar; Ömer Faruk Kadan

doi:10.30703/cije.1215108

EN TR

Turkish Adaptation of the Empathy Scale for Teachers: A Validity and Reliability Study

Abstract

The purpose of this study was to establish validity and reliability of the Empathy Scale for Teachers (EST), developed by Wang, et. al (2022) to gauge teachers’ empathy towards their students, by adapting it into Turkish. The participants were 393 teachers working in Hatay in the academic year of 2022-2023. The original scale included 19 four-point Likert-type items in English. First, the scale was translated into Turkish, and language validity of the scale translated was provided. Second, a pilot study was conducted with 60 teachers. Third, the scale with language validity was administered online to 393 teachers, which would provide data regarding construct validity. Then confirmatory factor analysis (CFA) was performed. CFA showed that the adapted scale had the same factor structure with the original. To achieve reliability, Turkish and English versions of the scale were addressed to 35 English language teachers. Thus, test-retest reliability was provided. Furthermore, internal consistency coefficients of the whole scale and its components were calculated. The Cronbach’s alpha coefficients were .84 for the whole scale, .72 for the negative affective empathy, .87 for the positive affective empathy. This revealed that the Turkish adaptation of the EST, including 19 items and three component, was valid and reliable.

Keywords

Öğretmen Empati Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı, öğretmenlerin öğrencilere yönelik empatilerini belirlemek amacıyla Wang, vd. (2022) tarafından geliştirilen Öğretmen Empati Ölçeğinin (ÖEÖ) Türkçeye uyarlanması yoluyla geçerlik ve güvenirlik çalışmasının yapılmasıdır. Çalışma grubu, 2022-2023 eğitim-öğretim yılında Hatay ilinde görev yapan 393 öğretmenden oluşmaktadır. Ölçeğin orijinali 4’lü likert tipinde düzenlenmiş, İngilizce olarak yazılmış 19 maddeden oluşmaktadır. İlk olarak ölçeğin Türkçeye çeviri çalışması yapılmıştır. Çevirisi yapılan ölçeğin dil geçerlik çalışmaları yapılmıştır. Daha sonra, 60 öğretmen üzerinde ölçeğe ilişkin pilot uygulama yapılmıştır. Geçerliği sağlanan ölçek 393 öğretmene çevrimiçi uygulanmıştır. Ölçeğin yapı geçerliğine yönelik veri sağlayacak bu çalışma sonrası doğrulayıcı faktör analizi (DFA) yapılmıştır. DFA sonucu orijinal faktör yapısının korunduğu gözlemlenmiştir. Ölçeğin güvenirliğinin sağlanması amacıyla ise ölçeğin Türkçe ve İngilizce formu 35 İngilizce öğretmenine uygulanmıştır. Bu şekilde test - tekrar test güvenirliğinin sağlandığı anlaşılmıştır. Bununla birlikte, ölçeğin tamamı ve faktörleri için iç tutarlılık katsayısı hesaplanmıştır. Elde edilen Cronbach Alpha katsayısı ölçeğin tamamı için .86, bilişsel empati alt boyutu için .84, olumsuz duyuşsal empati alt boyutu için .72, olumlu duyuşsal empati alt boyutu için .87 olarak belirlenmiştir. Bu sonuçlar, 19 madde ve üç faktörden oluşan Öğretmen Empati Ölçeğinin geçerli ve güvenilir olarak Türkçeye uyarlandığını göstermiştir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Akgün, R., & Çetin, H. (2018). Üniversite öğrencilerinin iletişim becerilerinin ve empati düzeylerinin belirlenmesi. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(3).
Baron-Cohen, S., & Wheelwright, S. (2004). The empathy quotient: An investigation of adults with asperger syndrome or high functioning autism, and normal sex differences. Journal of Autism and Developmental Disorders, 34(2), 163–175. https:// doi.org/10.1023/B:JADD.0000022607.19833.00
Baumgartner, H., & Homburg, C. (1996). Applications of structural equation modeling in marketing and consumer research: A review. International Journal of Research in Marketing, 13(2), 139-161. https://doi.org/10.1016/0167-8116(95)00038-0
Bentler, P.M. (1980). Multivariate analysis with latent variables: Causal modeling. Annual Review of Psychology, 31, 419-456. https://doi.org/10.1146/annurev.ps.31.020180.002223
Bentler, P.M., & Bonett, D.G. (1980). Significance tests and goodness of fit in the analysis of covariance structures. Psychological Bulletin, 88, 588-606. https://doi.org/10.1037/0033-2909.88.3.588
Bouton, B. (2014). Initial development and validation of the teacher empathy scale: TES [Doctoral Dissertation]. The University of Georgia.
Browne, M.W., & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In: Bollen, K.A., & Long, J.S. (Eds.), Testing structural equation models (pp. 136-162). Beverly Hills, CA: Sage
Büyüköztürk, Ş. (2020). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (28. baskı). Pegem Akademi.

Büyüköztürk, Ş., Çokluk, Ö., & Köklü, N. (2011). Sosyal bilimler için istatistik. (9. baskı). Pegem Akademi.
Byrne, B.M. (2001). Structural equation modeling with AMOS, EQS, and LISREL: Comparative approaches to testing for the factorial validity of a measuring instrument. International Journal of Testing, 1(1), 55-86. https://doi.org/10.1207/S15327574IJT0101_4
Cooper, B. (2004). Empathy, interaction and caring: Teachers’ roles in a constrained environment. Pastoral Care in Education, 22(3), 12–21. https://doi.org/10.1111/ j.0264-3944.2004.00299.x
Cooper, B. (2010). In search of profound empathy in learning relationships: Understanding the mathematics of moral learning environments. Journal of Moral Education, 39, 77–99. https://doi.org/10.1080/03057240903528717
Coutinho, J. F., Silva, P. O., & Decety, J. (2014). Neurosciences, empathy, and healthy interpersonal relationships: Recent findings and implications for counseling psychology. Journal of Counseling Psychology, 61(4), 541-548. http://dx.doi.org/10.1037/cou0000021.
Çalışkan, H. & Demir, B. (2019). Ergenlerde tarihsel empati ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Turkish History Education Journal, 8(1), 129-149.
Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2021). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik (6.baskı). Pegem Akademi.
Dağlı, B., & Baysal, N. (2016). Yaşam doyumu ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(59), 1250-1262.
Davis, M. H. (1983). Measuring individual differences in empathy: Evidence for a multidimensional approach. Journal of Personality and Social Psychology, 44(1), 113–126. https://doi.org/10.1037/0022-3514.44.1.113
Dökmen, Ü. (1999). İletişim Çatışmaları ve Empati. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
Dziobek, I., Rogers, K., Fleck, S., Bahnemann, M., Heekeren, H. R., Wolf, O. T., vd. (2008). Dissociation of cognitive and emotional empathy in adults with Asperger syndrome using the Multifaceted Empathy Test (MET). J. Autism Dev. Disord. 38, 464–473. https://doi.org/10.1007/s10803-007-0486-x
Fabrigar, L. R., Wegener, D. T., MacCallum, R. C., & Strahan, E. J. (1999). Evaluating the use of exploratory factor analysis in psychological research. Pscyhological Methods, 4(3), 272–299. https://doi.org/10.1037/1082-989X.4.3.272
Geer, J. H., Estupinan, L. A., & Manguno-Mire, G. M. (2000). Empathy, social skills, and other relevant cognitive processes in rapists and child molesters. Aggression and Violent Behavior, 5(1), 99–126. https://doi.org/10.1016/S1359-1789(98)00011-1
Gökalp, A., & İnel, Y. (2021). Empati Ölçeği: Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması. Anadolu Kültürel Araştırmalar Dergisi, 5(1), 32-45.
Gözüm, S., & Aksayan, S. (2003). Kültürlerarası ölçek uyarlaması için rehber II: psikometrik özellikler ve kültürlerarası karşılaştırma. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi, 5(1), 3-14.
Güngör, D. (2016). Psikolojide Ölçme Araçlarının Geliştirilmesi ve Uyarlanması Kılavuzu. Türk psikoloji yazıları, 19(38), 104-112.
Hardee, J. T. (2003). An overview of empathy. The Permanente Journal, 7(4), 51.
Hogan, R. (1969). Development of an empathy scale. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 33(3), 307–316. https://doi.org/10.1037/h0027580
Horzum, M. B., Ayas, T., & Padır, M. A. (2017). Beş Faktör Kişilik Ölçeğinin Türk Kültürüne Uyarlanması. Sakarya University Journal of Education, 7(2), 398-408. Doi: 10.19126/suje.298430
İkiz, F. E. (2009). Investigation of counselor empathy with respect to safe schools. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 1(1), 2057–2062. https://doi.org/10.1016/ j.sbspro.2009.01.361
İlhan, M., & Çetin, B. (2014). LISREL ve AMOS programları kullanılarak gerçekleştirilen yapısal eşitlik modeli (YEM) analizlerine ilişkin sonuçların karşılaştırılması. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 5(2), 26- 42. https://doi.org/10.21031/epod.31126
Jolliffe, D., & Farrington, D.P. (2004). Empathy and offending: A systematic review and meta-analysis. Aggression and Violent Behavior, 9, 441-476.
Jones, A. P., Happé, F. G. E., Gilbert, F., Burnett, S., and Viding, E. (2010). Feeling, caring, knowing: different types of empathy deficit in boys with psychopathic tendencies and autism spectrum disorder. The Journal of Child Psychology and Psychiatry, 51(11), 1188– 1197. https://doi.org/10.1111/j.1469-7610.2010.02280.x
Kaya, B., & Çolakoğlu, Ö.M. (2015). Empati düzeyi belirleme ölçeği (EDBÖ) uyarlama çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1), 17-30. DOI: 10.17679/iuefd.16127895
Kaya, E., & Öztan, N. (2022). Diş Hekimliği Fakültesi Öğrencilerinin Empati Düzeylerinin Değerlendirilmesi: Kesitsel Bir Çalışma. Turkiye Klinikleri Journal of Dental Sciences, 28(3).
Kayacı, E. (2021). Din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenlerinin empati eğilimlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Kocatepe İslami İlimler Dergisi, 4(1), 122-137.
Kılınç, Ş., & Sözer, M. A. (2022). Empatik eğilim ölçeği: geliştirilmesi, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, (42), 133-149.
Kline, R.B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling. New York: The Guilford Press.
Koç Başaran, Y. (2017). Sosyal bilimlerde örnekleme kuramı. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 47, 480-495. DOI : 10.16992/ASOS.12368
Lawrence, E. J., Shaw, P., Baker, D., Baron-Cohen, S., & David, A. S. (2004). Measuring empathy: Reliability and Validity of the Empathy Quotient. Psychological Medicine, 34, 911-924.
Liddell, H. G., & Scott, R. (1968). Empatheia. In H. S. Jones, R. McKenzie, P. G. W. Glare, & A. A. Thompson (Comps. & Eds.), A Greek-English Lexicon (9th ed., Rev. Suppl.). Oxford, UK: Clarendon Press.
Marsh, H.W., Hau, K.T., Artelt, C., Baumert, J., & Peschar, J.L. (2006). OECD’s brief self-report measure of educational psychology’s most useful affective constructs: Cross-cultural, psychometric comparisons across 25 countries. International Journal of Testing, 6(4), 311-360. https://doi.org/10.1207/s15327574ijt0604_1
MEB. (2022). Değerler Eğitimi – Öğretim Programlarında yer Alan Kök Değerler Temalı Etkinlik Kitabı. Ankara: Ortaöğretim Genel Müdürlüğü.
Mehrabian, A., Epstein, N., & Angles, L. (1972). A measure of emotianal empathy. Journal of Personality, 40(4), 525–543. https://doi.org/10.1111/j.1467-6494.1972.tb00078.x
Parsons, S. C., & Brown, P. U. (2001). Educating for diversity: An invitation to empathy and action. Action in Teacher Education, 23(3), 1-4, DOI: 10.1080/01626620.2001.10463068.
Oliveira-Silva, P., & Gonçalves, O ́. F. (2011). Responding empathically: A question of heart, not a question of skin. Applied Psychophysiology Biofeedback, 36(3), 201–207. https://doi.org/10.1007/s10484-011-9161-2
Özdamar, K. (2002). Paket Programlarla İstatistiksel Veri Analizi-1 (4.baskı). Kaan Kitabevi.
Özkan, B., & Yılmaz, Ö. (2016). Okul Öncesi Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Öğretmenlerinin Empati Düzeylerinin İncelenmesi. Uluslararası Alan Eğitimi Dergisi, 2(2), 72-78.
Schermelleh-Engel, K., & Moosbrugger, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: Tests of significance and descriptive goodness-of-fit measures. Methods of Psychological Research Online, 8(2), 23-74.
Schutz, P. A., & DeCuir, J. T. (2002). Inquiry on emotions in education. Educational Psychologist, 37(2), 125–134. https://doi.org/10.1207/S15326985EP3702_7
Spreng, R. N., McKinnon, M. C., Mar, R. A., & Levine, B. (2009). The Toronto empathy questionnaire: Scale development and initial validation of a factor-analytic solution to multiple empathy measures. Journal of Personality Assessment, 91(1), 62–71. https://doi.org/10.1080/00223890802484381
Stojiljkovic, S., Djigic, G., & Zlatkovic, B. (2012). Empathy and teachers’ roles. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 69, 960–966. https://doi.org/10.1016/j. sbspro.2012.12.021
Tettegah, S., & Anderson, C. J. (2007). Pre-service teachers’ empathy and cognitions: Statistical analysis of text data by graphical models. Contemporary Educational Psychology, 32(1), 48–82. https://doi.org/10.1016/j.cedpsych.2006.10.010
Topçu, Ç., Erdur Baker, Ö., & Çapa Aydın, Y. (2010). Temel empati ölçeği Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi. 4(34), 174-182.
Wang, X., Zhang, L., Peng, Y., Lu, J., Huang, Y., & Chen, W. (2022). Development and validation of the empathy scale for teachers (EST). Studies in Educational Evaluation, 72, 101112. https://doi.org/10.1016/j.stueduc.2021.101112
Yazıcı, M., & Terzioğlu, C. (2019). Fizyoterapi ve rehabilitasyon öğrencilerinin benlik saygısı, atılganlık ve empati düzeylerinin araştırılması. Journal of Exercise Therapy and Rehabilitation, 6(3), 171-179.
Zaki, J., and Ochsner, K. N. (2012). The neuroscience of empathy: progress, pitfalls and promise. Nature Neuroscience, 15(5), 675–680. doi: 10.1038/nn.3085

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Ahmet Uyar ^*
0000-0001-9694-8629
Türkiye

Ömer Faruk Kadan
0000-0001-5187-3694
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

26 Mart 2023

Gönderilme Tarihi

6 Aralık 2022

Kabul Tarihi

5 Şubat 2023

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2023 Cilt: 12 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.30703/cije.1215108

IZ

https://izlik.org/JA83WL92MZ

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Uyar, A., & Kadan, Ö. F. (2023). Öğretmen Empati Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi, 12(1), 258-268. https://doi.org/10.30703/cije.1215108