Türkçe Öğretmeni Adaylarının Akademik Erteleme Davranışları ile Akademik Öz Yeterlikleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Bu araştırmanın amacı, Türkçe öğretmeni adaylarının akademik erteleme davranışları ve akademik öz yeterlikleri ile ilgili görüşleri arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Çalışmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından ortaya konan istatistiki bölge birimlerinden seçilen 13 ilde bulunan devlet üniversitelerindeki eğitim fakültelerinin Türkçe öğretmenliği programlarında 2017-2018 eğitim-öğretim yılında öğrenim görmekte olan 4. sınıf öğrencisi 557 Türkçe öğretmeni adayı oluşturmaktadır. Araştırmada, veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu”, “Akademik Erteleme Davranışı Ölçeği” ve “Akademik Öz Yeterlik Ölçeği” kullanılmıştır. Türkçe öğretmeni adaylarının akademik erteleme davranışı düzeyleri incelediğinde; Sorumsuzluk (X ̅=2.62), Akademik Görevin Algılanan Niteliği (X ̅=2.31), Öğretmenlere İlişkin Olumsuz Algı (X ̅=3.15), Akademik Mükemmeliyetçilik (X ̅=2.77) boyutlarının ortalamaların dengeli dağıldığı, Türkçe öğretmeni adaylarının, Akademik Görevin Algılanan Niteliği boyutunda düşük düzeyde ve diğer boyutlarda orta düzeyde bir puana sahip oldukları tespit edilmiştir. Türkçe öğretmeni adaylarının akademik öz yeterlik düzeyleri incelendiğinde, Bilişsel Uygulamalar (X ̅=3.21), Sosyal Statü (X ̅=2.83), Teknik Beceriler (X ̅=3.02) boyutlarının ortalamalarının dengeli dağıldığı ve puanların orta düzeyde olduğu saptanmıştır. Akademik Erteleme Davranışı Ölçeği genel aritmetik ortalamasının orta düzeyde olduğu (X ̅=2.61), Akademik Öz yeterliğin genel aritmetik ortalamasının da orta düzeyde olduğu (X ̅=3.07) tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda, akademik erteleme davranışı ile akademik öz yeterlik arasındaki negatif yönde düşük seviyede ilişki tespit edilmiştir. Akademik öz yeterliğin akademik erteleme davranışını yordayıp yordamadığına bakıldığında Teknik Beceriler hariç diğer akademik öz yeterlik boyutlarının akademik erteleme davranışını yordadığı görülmüştür.

The aim of this study is to investigate the relationship between Turkish language teacher candidates’ academic procrastination behaviors and academic self-efficacy. Relational screening model was used in this study. The sample of the research is constituted of 557 senior students who are candidate Turkish language teachers studying at education faculties of 13 state universities selected by Turkish Statistical Institute’s regional units at 2017-2018 academic year. At the study “Personal Information Form”, “Academic Procrastination Scale” and “Academic Self-Efficacy Scale” were used as data collection tools. When Turkish language teacher candidates’ academic procrastination level was investigated, the mean scores of irresponsibility (X ̅=2.62), Perceived Quality of Academic Task (X ̅=2.31), Negative Perception of Teachers (X ̅=3.15), Academic Perfectionism (X ̅=2.77) dimensions were distributed balanced and it was determined that Turkish language teacher candidates’ Perceived Quality of Academic Task dimension has low level mean score and the other dimensions have moderate level mean score. When Turkish language teacher candidates’ academic self-efficacy levels were investigated, the mean scores of Cognitive Practices (X ̅=3.21), Social Status (X ̅=2.83), and Technical Skills (X ̅=3.02) were at moderate level and distributed balanced. It was detected that both of the mean scores obtained from Academic Procrastination Behavior Scale (X ̅=2.61) and Academic Self-efficacy Scale (X ̅=3.07) found to be at moderate level. As a result of the research, low level of negative correlation was found between academic procrastination and academic self-efficacy. Whether academic self-efficacy predicted academic procrastination behavior was investigated, it was observed that all Academic Self-efficacy dimensions but Technical Skills were predictor of the academic procrastination.