Çevre Akademik Başarısı ve Çevreye Yönelik Tutumla İlgili Deneysel Çalışmaların Sistematik Alanyazın İncelemesi

Selçuk Arık; Mehmet Yılmaz

TR

Çevre Akademik Başarısı ve Çevreye Yönelik Tutumla İlgili Deneysel Çalışmaların Sistematik Alanyazın İncelemesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, yapılandırmacı öğrenme yaklaşımı ve aktif öğrenme modellerinin çevre akademik başarısı ve çevreye yönelik tutuma etkisini inceleyen deneysel araştırmaları sistematik olarak incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu 57 deneysel çalışma oluşturmuştur. Sistematik araştırma desenine göre tasarlanan araştırmanın verileri içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırmanın verileri, alanyazın incelemesi ve uzman görüşleri doğrultusunda oluşturulan kodlama formu aracılığıyla incelenmiştir. Kodlama formunun geçerliği uzman görüşü ve alan yazın incelenmesi aracılığıyla belirlenirken, güvenirliği ise kodlayıcı güvenirliği (uzlaşma oranı=0,93) ve kodlayıcılar arası güvenirlik aracılığıyla (uzlaşma oranı=0,94) belirlenmiştir. Çalışmanın kodlama formu, çalışmalara ilişkin genel bilgiler ve çalışmaların içeriğine ilişkin genel bilgiler olmak üzere iki ana kategoriden oluşmaktadır. Sistematik inceleme sonucunda, bu araştırmaya dahil edilen çalışmaların en fazla 2010 yılında, Türkçe dilinde, yüksek lisans tezi türünde, Türkiye’de ve Ankara’da yapıldığı belirlenmiştir. Bu çalışmaların örneklemi çoğunlukla ilköğretim seviyesidir. Bu çalışmaların örneklem büyüklüğü 51-100 arasında değişmektedir. Bu çalışmaların ölçme araçlarının çoğunluğu araştırmacılar tarafından geliştirilmiştir. Bu ölçme araçlarının çoğunluğu nesnel sorulardan oluşmuştur. Ölçme araçlarının çoğunluğunun geçerlik ve güvenirlikleri rapor edilmemiştir. Ölçme araçlarının geçerliği genellikle uzman görüşü aracılığıyla belirlenirken, güvenirliği ise CronbachAlfa güvenirlik katsayı hesaplanarak belirlenmiştir. Çalışmalar genellikle gruplara rastgele atamanın yapıldığı deneysel desende ve ön test – son test kontrol gruplu model kullanılarak desenlenmiştir. Çalışmaların deney gruplarında en fazla bilgisayar veya teknoloji destekli öğrenme yöntemi kullanılmıştır. Çalışmaların çoğunluğunda uygulama süresi dört ile altı hafta arasında değişmiştir. Bu uygulamaları sıklıkla araştırmacılar gerçekleştirmiştir. Çalışmaların deney ve kontrol gruplarında uygulamayı genellikle aynı araştırmacı gerçekleştirirken, verilerin analizinde ise bağımsız örneklemler t-testi yapılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Çevre akademik başarısı,çevreye yönelik tutum,sistematik inceleme,içerik analizi

Destekleyen Kurum

TÜBİTAK

Proje Numarası

2211/A Genel Yurt İçi Doktora Burs Programı

Teşekkür

Doktora çalışmam sürecinde bana kısmi maddi destek sağlayan Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu'na (TÜBİTAK) teşekkür ediyorum.

Kaynakça

Acar, S. (2011). Bilgisayar destekli öğretimin öğrencinin fizik kimya biyoloji ve matematik alanlarındaki tutumlarına olan etkisinin meta analiz yöntemi ile incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Yüzüncü Yıl üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Orta Öğretim Fen ve Matematik Alanlar Eğitimi Ana Bilim Dalı Fizik Eğitimi Bilim Dalı, Van.
Ağtaş, B., Bektaş, O., & Güneri, E. (2019). Ortaokul öğrencilerinin çevreye yönelik tutum düzeylerinin belirlenmesi. Online Fen Eğitimi Dergisi, 4(1), 66-85.
Ahi, B., & Kıldan, A. (2013). Türkiye'de okul öncesi eğitimi alanında yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi (2002-2011). Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , 13 (27), 23-46.
Ahi, B., & Özsoy, S. (2015). İlkokullarda görev yapan öğretmenlerin çevreye yönelik tutumları: Cinsiyet ve mesleki kıdem faktörü. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23 (1), 31-56.
Altin, A., Tecer, S., Tecer, L., Altin, S., & Kahraman, B. F. (2014). Environmental awareness level of secondary school students: A case study in Balıkesir (Türkiye). Procedia - Social and Behavioral Sciences, 141, 1208-1214.
Arık, S. (2017). Yapılandırmacı öğrenme yaklaşımı ve aktif öğrenmenin çevre eğitimi üzerindeki etkisinin sistematik incelenmesi ve meta-analizi. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Arık, S. (2019). Sürdürülebilir çevre eğitimi ile ilgili tezlerin eğilimleri: Bir sistematik inceleme. I. Uluslararası Bilim, Eğitim, Sanat ve Teknoloji Sempozyumu (UBEST-2019) (02-04 Mayıs 2019), İzmir.
Arık, S. & Yılmaz, M. (2016). SSCI kapsamındaki dergilerde yayınlanan çevre eğitimi makaleleri. The Eighth International Congress of Educational Research, Çanakkale. 08.04.2019 tarihinde http://congress.eab.org.tr/2016/media/2016_ozet_kitap.pdf adresinden erişilmiştir.

Arsal, Z. (2010). İlköğretim Öğretmen Adaylarının Sera etkisi ile ilgili kavram yanılgıları, İlköğretim Online Dergisi, 9(2), 229–240.
Atabek Yiğit, E. (2009). Çevre sorunları. V. Sevinç (Ed.) içinde, Eğitim fakülteleri için genel çevre bilimi (s. 125-156). Ankara: Maya Akademi.
Atasoy, E. (2015). İnsan-doğa etkileşimi ve çevre için eğitim. Bursa: Sentez.
Ayaz, M. F. & Söylemez, M. (2015). Proje tabanlı öğrenme yaklaşımının Türkiye’deki öğrencilerin fen derslerindeki akademik başarılarına etkisi: Bir meta-analiz çalışması. Eğitim ve Bilim, 40(178), 255-283.
Ayaz, M., Şekerci, H., & Oral, B. (2016). The effect of using of instructional technology to elementary school students' academic achievement: A Meta-Analysis study. Journal of The Faculty of Education, 17(1), 35-54.
Aydin, F., & Erdouml, İ. (2011). Gifted students’ attitudes towards environment: A case study from Turkey. African journal of agricultural research, 6(7), 1876-1883.
Balcı, A. (2011). Sosyal bilimlerde araştırma: Yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara: Pegem Akademi.
Balkan Kıyıcı, F. (2009). Eğitim fakülteleri için genel çevre bilimi. V. Sevinç (Ed.) içinde, Çevre eğitimi. Ankara: Maya Akademi.
Barr, S. (2004). Are we all environmentalists now? Rhetoric and reality in environmental action. Geoforum, 35(2), 231-249.
Becker, P., Lindner, M., Loynes, C., & Pedersen Gurholt, K. (2016). Human nature relations through the lens’ of three European outdoor education traditions: A case study of a master’s programme. 7th International Outdoor Education Research Conference, (s. 82). Cape Breton Island.
Benzer, E. (2010). Proje tabanlı öğrenme yaklaşımıyla hazırlanan çevre eğitimi dersinin fen bilgisi öğretmen adaylarının çevre okuryazarlığına etkisi. Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İlköğretim Anabilim Dalı Fen Bilgisi Öğretmenliği Bilim Dalı, İstanbul.
Blair, D. (2009). The child in the garden: An evaluative review of the benefits of school gardening. The Journal of Environmental Education, 40 (2), 15-38.
Bodzin, A. (2008). Integrating instructional technologies in a local watershed investigation with urban elementary learners. The Journal of Environmental Education, 39 (2), 47-58.
Bozkurt, O. & Cansüngü Koray, Ö. (2002). İlköğretim öğrencilerinin çevre eğitiminde sera etkisi ile ilgili kavram yanılgıları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 67-73.
Braus, J. (1995). Environmental education. BioScience, 45, 45-51. http://www.jstor.org/stable/1312443 sayfasından erişilmiştir.
Buchanan, J., Pressick - Kilborn, K., & Maher, D. (2019). Promoting environmental education for primary school-aged students using digital technologies. EURASIA Journal of Mathematics, Science and Technology Education, 15(2), 1-15. Doi: https://doi.org/10.29333/ejmste/100639.
Burek, K. (2012). The impact of socioscientific issues based curriculum involving environmental outdoor education for fourth grade students. Doctor of Philosophy, University of South Florida College of Education, Science Education Department of Secondary Education, Florida.
Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
Camnalbur, M., & Erdoğan, Y. (2008). Bilgisayar destekli öğretimin etkililiği üzerine bir meta analiz çalışması: Türkiye örneği. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri / Educational Sciences: Theory & Practice , 8 (2), 481-505.
Cantürk Günhan, B. (2016). Türkiye’de uygulanan drama temelli eğitimin matematik başarısına etkisi: Bir Meta-Analiz çalışması. International Online Journal of Educational Sciences , 8 (2), 145-162.
Capar, G., & Tarim, K. (2015). Efficacy of the cooperative learning method on mathematics achievement and attitude: A meta-analysis research. Educational Sciences: Theory & Practice (EDAM) , 15 (2), 553-559.
Cerrah Özsevgeç, L. (2009). Çevre bilimine giriş. V. Sevinç (Ed.) içinde, Eğitim fakülteleri için genel çevre bilimi (s. 11-20). Ankara: Maya Akademi.
Chawla, L. (2015). Benefits of nature contact for children. Journal of Planning Literature (CPL), 30 (4), 433-452. Doi: https://doi.org/10.1177 /0885412215595441.
Christensen, L. B., Johnson, R. B., & Turner, L. A. (2015). Betimsel İstatistikler. L. B. Christensen, R. B. Johnson, & L. A. Turner (Eds.) içinde, Araştırma yöntemleri desen ve analiz (A. Ekinci, & H. Sakız, Çev., s. 434-472). Ankara: Anı.
Christensen, L. B., Johnson, R. B., & Turner, L. A. (2015). Deneysel araştırma deseni. L. B. Christensen, R. B. Johnson, & L. A. Turner (Eds.) içinde, Araştırma yöntemleri desen ve analiz (G. Güler, Çev., s. 255-289). Ankara: Anı.
Cleland, V., Timperio, A., Salmon, J., Hume, C., Baur, L. A., & Crawford, D. (2010). Predictors of time spent outdoors among children: 5-year longitudinal findings. Journal of epidemiology & community health, 64 (5), 400-406. doi: https://doi.org/10.1136/jech.2009.087460.Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences. Second Edition. USA: Lawrence Erlbaum Associates.
Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2007). Research in education. Sixth Edition. USA: Routhledge.
Creswell, J. W. (2013). Nitel araştırma yöntemleri: Beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni. M. Bütün & S. B. Demir (Çev. Ed.), A. Bakla (Çev.). Geçerlik ve değerlendirme standartları içinde (s. 243-267). Ankara: Siyasal Kitabevi.
Crocker, L., & Algina, J. (2008). Introduction to classical and modern test theory. Mason, Ohio: Cengage Learning.
Çakırlar Altuntaş, E., & Turan, S. (2016). Çevre eğitiminde 2010-2015 yılları arasında yapılan araştırmalar ve eğilimler. Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi/JRES , 3 (2), 1-14.
Çavaş, B., & Huyugüzel Çavaş, P. (2014). Fen bilimlerinde öğrenme öğretme süreci. Ş. S. Anagün, & N. Duban (Ed.) içinde, Fen bilimleri öğretimi (s. 163-192). Ankara: Anı.
Çelik, S. (2013). İlköğretim matematik derslerinde kullanılan alternatif öğretim yöntemlerinin akademik başarıya etkisi: Bir meta-analiz çalışması. Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İlköğretim Anabilim Dalı İlköğretim Matematik Öğretmenliği Bilim Dalı, Eskişehir.
Çimen, O., & Yılmaz, M. (2014). Dönüşümsel öğrenme kuramına dayalı çevre eğitiminin biyoloji öğretmen adaylarının çevre sorunlarına yönelik algılarına etkisi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi , 3 (1), 339-359.
Darçın, E.S., Bozkurt, O., Hamalosmanoğlu, M., & Köse, S. (2006). İlköğretim öğrencilerinin sera etkisi hakkındaki bilgi düzeyleri ve kavram yanılgılarının tespit edilmesi, International Journal of Environmental and Science Education, 1(2), 104–115.
Demiray, P. (2013). Proje tabanlı öğrenme modelinin etkililiği: Bir meta-analiz çalışması. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Demirbaş, M., Pektaş, M.H. (2009). İlköğretim öğrencilerinin çevre sorunu ile ilgili temel kavramları gerçekleştirme düzeyleri, Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 3(2), 195–211.
Demirtaş, A. (2004). Sosyal sınıflandırma, kişiler arası beklentiler ve kendini doğrulayan kehanet. İletişim: Araştırmaları , 2 (2), 33-53.
Demirtaş Yılmaz, F. (2014). Fen eğitiminde laboratuvar destekli öğretim yönteminin öğrenci başarısı üzerindeki etkisinin meta analiz ile incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ortaöğretim Fen ve Matematik Eğitimi Anabilim Dalı Fizik Eğitimi Bilim Dalı, Van.
Derevenskaia, O. (2014). Active learning methods in environmental education of students. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 131, 101-104. Doi: https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2014.04.086.
Dunkin, M. J. (1996). Types of errors in synthesizing research in education. Review of Educational Research, 66(2), 87-97. Dunlap, R., Gallup, G., & Gallup, A. (1993). International public opinion toward the environment. Impact Assessment, 11(1), 3-25.
Dursun, C., Durkan, N., & Erökten, S. (2015). The effect of problem based learning method on the environmental awareness of 7th graders ("human and environment" unit example). International Journal of Education and Research, 3(5), 275-288.
Ekborg, M. (2003). How student teachers use scientific conceptions to discuss a complex Environmental issue. Journal of Biological Education, 37(3), 126-132.
Ennis, R. H. (1985). A Logical basis for measuring critical thinking skills. Educational Leadership, 43 (2), 44-48.
Erkuş, A. (2017). Davranış bilimleri için bilimsel araştırma süreci (5. Baskı). Ankara: Seçkin.
Feille, K. (2019). A framework for the development of schoolyard pedagogy. Research in Science Education, 1-18. Doi: https://doi.org/10.1007/s11165-019-9860-xField, J. (2001). Lifelong education. International Journal of Lifelong Education, 20 (1-2), 3-15.
Flavell, J. H. (1979). Metacognition and cognitive monitoring: A new are of cognitive – development inquiry. American Psychologist, 34 (10), 906-911.
Fraenkel, J., Wallen, N., & Hyun, H. (2012). How to design and evaluate research in education. New York, USA: McGraw Hill.
Frantz, C. M., & Mayer, F. S. (2014). The importance of connection to nature in assessing environmental education programs. Studies in Educational Evaluation, 41, 85-89.
Genç, M., & Genç, T. (2013). Sınıf öğretmenliği öğrencilerinin çevreye yönelik tutumlarının belirlenmesi. Asya Öğretim Dergisi, 1(1), 9-19.
Gözüyeşil, E., & Dikici, A. (2014). Beyin temelli öğrenmenin akademik başarıya etkisi: Bir Meta-analiz çalışması . Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14 (2), 629-648.
Gülay Ogelman, H. & Güngör, H. (2015). Türkiye’deki okul öncesi dönem çevre eğitimi çalışmalarının incelenmesi: 2000-2014 yılları arasındaki tezlerin ve makalelerin incelenmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12 (32), 180-194.
Günindi, Y. (2010). Okul öncesi öğretmenlerinin çevre dostu davranışlarının araştırılması. TÜBAV Bilim Dergisi, 3 (3), 292-297.
Güven, E. (2011). Çevre eğitiminde tahmin-gözlem-açıklama destekli proje tabanlı öğrenme yönteminin farklı değişkenler üzerine etkisi ve yönteme ilişkin öğrenci görüşleri. (Yayımlanmamış doktora tezi), Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara, Türkiye.
Güzeller, C., & Üstünel, F. (2016). Mobil öğrenmenin öğrenci başarısına etkisi: Bir Meta-Analiz çalışması. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi , 8 (23), 528-561.
Hawcroft, L., & Milfont, T. (2010). The use (and abuse) of the new environmental paradigm scale over the last 30 years: A meta-analysis. Journal of Environmental Psychology, 30, 143-158.
Hurst, M., Dittmar, H., Bond, R., & Kasser, T. (2013). The relation between materialistic values and environmental attitudes and behaviors: A meta-analysis. Journal of Environmental Psychology, 36, 257-269.
Jafer, Y. J. (2019). Assessing Kuwaiti pre-service science teachers’ greenhouse effect perceptions and misconceptions. International Journal of Science and Mathematics Education, 1-11, Doi: https://doi.org/10.1007/s10763-019-09992-1.
Johnson, D., Johnson, R., & Stanne, M. (2000). Cooperative learning methods: A Meta- Analysis. Exhibit B. 02.12.2016 tarihinde https://pdfs.semanticscholar.org/93e9/97fd0e883cf7cceb3b1b612096c27aa40f90.pdf sayfasından erişilmiştir.
Johnson, R. T., & Johnson, D. W. (2008). Active learning: Cooperation in the classroom. The annual report of educational psychology in Japan, 47, 29-30.
Kağıtçıbaşı, Ç. (2010). Günümüzde insan ve insanlar sosyal psikolojiye giriş. İstanbul: Evrim Yayınevi.
Kahyaoğlu, M. (2016). Türkiye’de çevre eğitimi üzerine yapılan araştırmalar: Bir içerik analizi çalışması. Marmara Coğrafya Dergisi, 34, 50-60.
Kan, A. (2009). Ölçme araçlarında bulunması gereken nitelikler. H. Atılgan (Ed.) içinde, Eğitimde ölçme ve değerlendirme (s. 23-80). Ankara: Anı.
Karadağ, E. (2009). Eğitim bilimleri alanında yapılmış doktora tezlerinin tematik açıdan incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , 10 (3), 75-87.
Kaşarcı, İ. (2013). Proje tabanlı öğrenme yaklaşımının öğrencilerin akademik başarı ve tutumlarına etkisi: Bir meta-analiz çalışması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. . Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
Katowice İklim Değişikliği Konferansı (COP 24) (2018). United Nations Climate Change Conference. 10.09.2019 tarihinde http://cop24.katowice.eu/# adresinden erişilmiştir.
Kılınç, A., Stanisstreet, M., & Boyes, E. (2008). Turkish students’ ideas about global warming, International Journal of Environmental & Science Education, 3(2), 89–98.
Kidman, G., & Papadimitriou, F. (2012). Content analysis of international research in geographical and environmental education: eighteen years of academic publishing. International Research in Geographical and Environmental Education, 21(1), 3-10.
Kocakaya, S. (2012). Deneysel çalışmalar ne kadar güvenilir? Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi , 1 (2), 225-231.
Koçak, İ. (2008). Proje tabanlı öğrenme modelinin kimya eğitimi öğrencilerinin alkanlar konusunu anlamaları ile kimya ve çevreye karşı tutumlarına olan etkisinin değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Kimya Eğitimi Anabilim Dalı, Ankara.
Kostova, Z. (2013). Project-based ecology learning in vocational training. Journal of Environmental Science and Engineering Technology, 1, 10-22.
Kumandaş, B., Ateskan, A. & Lane, J. (2019) Misconceptions in biology: A meta-synthesis study of research, 2000–2014, Journal of Biological Education, 53 (4), 350-364, Doi: https://doi.org/10.1080/00219266.2018.1490798.
Kumar De, A., & Kumar De, A. (2004). Environmental education. New Delhi: New Age International.
Li, Y. (2018). Study of the effect of environmental education on environmental awareness and environmental attitude based on environmental protection law of the People’s Republic of China. EURASIA Journal of Mathematics, Science and Technology Education, 14(6), 2277-2285.
Lipsey, M. W., & Wilson, D. B. (2001). Practical meta-analysis. Thousand Oak, London, New Delhi: Sage.
Littell, J., Corcoran, J., & Pillai, V. (2008). Systematic reviews and meta-analysis. New York: Oxford University Press.
Odum, E. P., & Barrett, G. W. (2008). Ekoloji’nin temel ilkeleri. (K. Işık, Çev.) Ankara: Palme.
Orwin, R. G., & Vevea, J. L. (2009). Evaluating coding decisions. In H. Cooper, L. V. Hedges, & J. C. Valentine (Eds.), The handbook of research synthesis and meta-analysis (pp. 177-203). New York, NY, US: Russell Sage Foundation.
Özbey, Ö. F. & Şama, E. (2017). 2012-2016 arasındaki yıllarda çevre eğitimi kapsamında yayımlanan lisansüstü tezlerin incelenmesi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 212-226.
Özdemirli, G. (2011). İşbirlikli öğrenme yönteminin öğrencinin matematik başarısı ve matematiğe ilişkin tutumu üzerindeki etkililiği: Bir meta-analiz çalışması. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İlköğretim Anabilim Dalı, Adana.
Palmer, J. (1998). Environmental education in the 21st century. New York, NY: Routledge.
Palmer, J., & Neal, P. (2003). The handbook of environmental education. London and New York: Routledge.
Paul, R., & Elder, L. (2008). The nature and functions of critical & creative thinking. Dillon Beach, CA: Foundation for Critical Thinking Press.
Perry, J. (2019). Gaming the schoolyard: Promoting high school students’ collaborative learning through geolocative mobile game design. International Conference on Computer Supported Collaborative Learning (CSCL), (17-21 Haziran 2019), Lyon.
Pimlott - Wilson, H., & Coates, J. (2019). Rethinking learning? Challenging and accommodating neoliberal educational agenda in the integration of Forest School into mainstream educational settings. The Geographical Journal, 185, 268-278. Doi: https://doi.org/10.1111/geoj.12302.
Ratcliffe, M., Merrigan, K., Rogers, B., & Goldberg, J. (2011). The effects of school garden experiences on middle school-aged students’ knowledge, attitudes, and behaviors associated with vegetable consumption. Health Promotion Practice, 12 (1), 36-43.
Reece, J. B., Urry, L. A., Cain, U. M., Wasserman, S. A., Minorsky, P. V., & Jackson, R. B. (2013). Campbell Biyoloji. (İ. Türkan ve E. Gündüz, Çev.) Ankara: Palme.
Remington, T., & Legge, M. (2017). Outdoor education in rural primary schools in New Zealand: A narrative inquiry. Journal of Adventure Education and Outdoor Learning , 17 (1), 55-66.
Riegel, U., & Kindermann, K. (2016). Why leave the classroom? How field trips to the church affect cognitive learning outcomes. Learning and Instruction, 41, 106-114.
Robinson, C., & Zajicek, J. (2005). Growing minds: The effects of a one-year school garden program on six constructs of life skills of elementary school children. HortTechnology , 15 (3), 453-457.
Rodrigues, C., & Payne, P. (2017). Environmentalization of the physical education curriculum in Brazilian universities: Culturally comparative lessons from critical outdoor education in Australia. Journal of Adventure Education and Outdoor Learning , 17 (1), 18-37.
Romar, J. E., Enqvist, I., Kulmala, J., Kallio, J., & Tammelin, T. (2019). Physical activity and sedentary behaviour during outdoor learning and traditional indoor school days among Finnish primary school students. Journal of Adventure Education and Outdoor Learning, 19(1), 28-42. Doi: https://doi.org/10.1080/14729679.2018.1488594.
Sadava, D., Hillis, M. D., Heller, H. C., & Berenbaum, M. R. (2014). Yaşam bilimi. (E. Gündüz ve İ. Türkan, Çev. Ed.). Ankara: Palme.Semerci, Ç., & Batdı, V. (2015). A meta-analysis of constructivist learning approach on learners‟ academic achievements, retention and attitudes. Journal of Education and Training Studies, 3(2), 171-180.
Shea, N., & Frith, C. D. (2019). The global workspace needs metacognition. Trends in Cognitive Sciences, 23 (7), 560-571. Doi: https://doi.org/10.1016/j.tics.2019.04.007.
Shulman, L. S. (1987). Knowledge and teaching: Foundations of the new reform. Harvard Educational Review , 57 (1), 1-23.
Simon, E. J., Dickey, J. L., Hogan, K. A., & Reece, J. B. (2017). Campbell temel biyoloji. . (E. Gündüz ve İ. Türkan, Çev. Ed.). Ankara: Palme.
Sirin, S. (2005). Socioeconomic status and academic achievement: A meta-analytic review of research. Review of Educational Research, 75(3), 417-453.
Slavin, R. E. (2019). What is the constructivist view of learning. In Educational psychology: Theory and practice. (pp. 255-268). Boston: Pearson.
Smith , M. B. (1968). Attitude change. D. L. Sills (Ed.) içinde, International encyclopedia of the social sciences (Cilt 1, s. 458-467). USA: The Macmillan Company & The Free Press.
Smith, T. M., & Smith, R. L. (2009). The nature of ecology. Elements of ecology. içinde San Francisco: Pearson International Edition.
Sönmez, D . (2017). Eğitim ve öğretim alanındaki çevre etiği tez çalışmalarının incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(1), 55-66. 05.04.2019 tarihinde http://dergipark.org.tr/http-dergipark-gov-tr-journal-1517-dashboard/issue/31230/348251 adresinden erişilmiştir.
Sözbilir, M., Güler, G., & Çiltaş, A. (2012). Türkiye’de matematik eğitimi araştırmaları: Bir içerik analizi çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(1), 565-580.
Streelasky, J. (2019). A forest‐based environment as a site of literacy and meaning making for kindergarten children. Literacy, 53 (2), 95-101.
Tan, Ş. (2015). Öğretimde ölçme ve değerlendirme KPSS el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
Tekin, E. (2000). Karşılaştırmalı tek-denekli araştırma modelleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 2(4), 1-12.
Terry, W. (2013). Giriş. B. Cangöz (Ed.) içinde, Öğrenme & bellek: Temel ilkeler, süreçler ve işlemler (B. Cangöz, Çev., s. 1-43). Ankara: Anı.
The United Nations Development Group [UNDG] (2016). The Sustainable development goals are coming to life: Stories of country implementation and UN support. Manufactured in the United States of America. 04.04.2019 tarihinde https://www.undp.org/content/dam/undp/library/SDGs/English/SDGs_Coming_to_Life_rev_Oct2018.pdf adresinden erişilmiştir.
Tiflis Bildirgesi. (1977). Environmental Education: Creating an environment to educate about the environment. (United Nations Education, Scientific, and Cultural Organization (UNESCO) in cooperation with the U.N. Environment Programme (UNEP)) 09.04.2019 tarihinde Tbilisi Declaration (1977): https://www.gdrc.org/uem/ee/tbilisi.html adresinden erişilmiştir.
Tikka, P. M., Kuitunen, M. T., & Tynys, S. M. (2000). Effects of educational background on students' attitudes, activity levels, and knowledge concerning the environment. The Journal of Environmental Education, 31(3), 12-19.
Timur, B., Yılmaz, Ş., & Timur, S. (2014). Çevre okuryazarlığı ile ilgili 1992-2012 yılları arasında yayımlanan çalışmalarda genel yönelimlerin belirlenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 3(5), 22-41.
Toledo, M., Yangco, R., & Espinosa, A. (2014). Media cartoons: Effects on issue resolution in environmental education. International Electronic Journal of Environmental Education, 4(1), 19-51.
Topan, B. (2013). Matematik öğretiminde öğrenci merkezli yöntemlerin akademik başarı ve derse yönelik tutum üzerindeki etkililiği: Bir meta-analiz çalışması. Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İlköğretim Anabilim Dalı, Kocaeli.
Topçu, P. (2009). Cinsiyetin bilgisayar tutumu üzerindeki etkisi: Bir meta-analiz çalışması. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Ana Bilim Dalı, İstanbul.
Tüzün, Y. Ö., & Yanış, H. (2010). Fen bilgisi öğretmen adaylarının ozon tabakası incelmesi ve küresel ısınma algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi, IX. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi (23-25 Eylül 2010), İzmir.
United Nations Environment Programme (UNEP). (2015). Sustainable development goals. 05.04.2019 tarihinde UNEP: http://www.unep.org/post2015/approaches.php adresinden erişilmiştir.
Uzun, N., & Sağlam, N. (2005). Sosyo-ekonomik durumun çevre bilinci ve çevre akademik başarısı üzerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(29), 194-202.
Ün Açıkgöz, K. (2014). Aktif öğrenme. İzmir: Biliş.
Ünlü, İ., Sever, R. & Akpınar, E. (2011). Türkiye’de çevre eğitimi alanında yapılmış küresel ısınma ve sera etkisi konulu akademik araştırmaların sonuçlarının incelenmesi. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 13 (1), 39-54.
Üstün, U. (2012). To what extent is problem-based learning effective as compared to traditional teaching in science education? A Meta-Analysis study. PhD. Thesis, Middle East Technical University Secondary Science and Mathematics Education, Ankara.
Varela-Candamio, L., Novo-Corti, I., & García-Álvarez, M. T. (2018). The importance of environmental education in the determinants of green behavior: A meta-analysis approach, Journal of Cleaner Production, 170, 1565-1578, ISSN 0959-6526, Doi: https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2017.09.214.
Vlaardingerbroek, V. & T.G. Neil Taylor, T. G. (2007). The environmental knowledge and attitudes of prospective teachers in Lebanon: A comparative study. International Research in Geographical and Environmental Education, 16(2), 120-134.
Wigley, T. (2018). The Paris warming targets: Emissions requirements and sea level consequences. Climatic Change, 147(1-2), 31-45.
White, R. (2004). Interaction with nature during the middle years: Its importance in children’s development and nature’s future. White Hutchinson Leisure & Learning Group. 03.07.2019 tarihinde http://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/download?doi=10.1.1.205.9447&rep=rep1&type=pdf adresinden erişilmiştir.
Yalçınkaya, E. (2012). İlköğretim 6. sınıf öğrencilerinin çevre sorunları farkındalık düzeyleri. Marmara Coğrafya Dergisi, (25), 137-151.
Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2006). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin.
Yıldız, K., Sipahioğlu, Ş., & Yılmaz, M. (2011). Çevre bilimi. Ankara: Gündüz.
Yüksek Öğretim Kurumu (YÖK) (2019). Yüksek öğretim bilgi yönetimi sistemi. 08.09.2019 tarihinde https://istatistik.yok.gov.tr adresinden erişilmiştir.
Zimmerman, B. J. (1989). A social cognitive view of self-regulated academic learning. Journal of Educational Psychology, 81 (3), 329-339.
Zimmerman, B. J., & Schunk, D. H. (Eds.). (2001). Self-regulated learning and academic achievement: Theoretical perspectives (2th ed.). Routledge.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Selçuk Arık ^*
0000-0003-4496-8104
Türkiye

Mehmet Yılmaz
0000-0001-6700-6579
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

24 Haziran 2020

Gönderilme Tarihi

25 Eylül 2019

Kabul Tarihi

16 Aralık 2019

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 9 Sayı: 2

IZ

https://izlik.org/JA92PW94KX

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Arık, S., & Yılmaz, M. (2020). Çevre Akademik Başarısı ve Çevreye Yönelik Tutumla İlgili Deneysel Çalışmaların Sistematik Alanyazın İncelemesi. Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi, 9(2), 494-535. https://izlik.org/JA92PW94KX

Abstract

Çevre Akademik Başarısı ve Çevreye Yönelik Tutumla İlgili Deneysel Çalışmaların Sistematik Alanyazın İncelemesi

Öz

Anahtar Kelimeler

Destekleyen Kurum

Proje Numarası

Teşekkür

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

IZ

Kaynak Göster