Dinleme Eğitiminde Etkin Öğrenme Yaklaşımı Üzerine Bir İnceleme
Öz
Bu araştırmanın amacı, eğitim fakülteleri Türkçe öğretmenliği lisans programında yer alan “Anlama Teknikleri 2: Dinleme Eğitimi” dersi için tasarlanan etkin öğrenme yaklaşımına dayalı ders uygulamasının öğretmen adaylarının görüşlerine göre değerlendirilmesidir. Durum çalışmasının kullanıldığı bu çalışmada veriler, araştırmacılar tarafından hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formundan elde edilmiştir. Elde edilen veriler içerik analizi tekniği ile çözümlenmiştir. Türkçe öğretmenliği lisans programı 3. sınıf öğrencilerinden 32 öğretmen adayı görüşmelere gönüllü olarak katılmıştır. Elde edilen verilerin analizi sonucunda öğrenmelerin 8 tema altında şekillendiği görülmektedir. Öğretmen adaylarının görüşleri incelendiğinde bu dersteki öğrenmelerin yaparak-yaşayarak, okuyarak, tartışarak, araştırma yaparak ve sınıf dışı uygulamalarla yani öğrenci merkezli yöntemlerle gerçekleştiği belirtilmiştir (f=34). Ancak bazı öğretmen adayları da (f=20) öğrenmelerin dinleme, izleme, yazma yoluyla yani daha çok öğrenenin pasif olduğu uygulamalarla da gerçekleştiğinden bahsetmişlerdir. Ayrıca öğretmen adaylarının görüşlerine göre (f=53) öğrenilenlerin kalıcılı olduğu, günlük veya meslek hayatında kullanabileceği düşüncesi ön plana çıkmıştır. Bazı öğretmen adayları da (f=8) bu ders sonunda elde ettikleri öğrenmelerin kalıcılığına ve kullanılabilirliğine inanmadıklarını ifade etmişlerdir. Bu noktada bazı öğretmen adaylarının uygulamalar hakkındaki olumsuz görüşleri düşündürücüdür. Buradan hareketle etkin öğrenme yaklaşımının bileşenlerinden olan katılım, araştırma, sorgulama, eleştirel düşünme, yaparak yaşayarak öğrenme gibi becerilerin sergilenmesinde özellikle hazırbulunuşluk düzeyi yetersiz olan öğrenenler için sadece birkaç ders uygulaması ile beklenilen sonuçlara ulaşılmasının zor olacağı düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Açıkgöz, K. U. (2003). Etkin öğrenme. İzmir: Eğitim Dünyası yayınları.
- Aydede, M.Y. & Matyar, F. (2009). Fen Bilgisi öğretiminde aktif öğrenme yaklaşımının bilişsel düzeyde öğrenci başarısına etkisi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 6(1), 115-127.
- Aytan, T. (2011). Etkin öğrenme yaklaşımının anadili eğitiminde okuma ve yazma becerilerini geliştirmeye etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Selçuk Üniversitesi, Konya.
- Başaran, B.I. (2004). Etkili öğrenme ve çoklu zekâ kuramı: Bir inceleme. Ege Eğitim Dergisi, 5(1), 7-15.
- Bayrak, S. (2000). Bilgi toplumunda kaliteli eğitim modeli olarak aktif eğitim. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 21, 21-54.
- Bölükbaş, F. & Özdemir, E. (2009). Aktif öğrenmenin yazılı anlatım becerilerine etkisi. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 27-43.
- Büyükeskil, M. & Kesici, Ş. (2013). Ortaöğretim öğrencilerinin, sınıf rehber öğretmenlerinin ve rehber öğretmenlerin etkin öğrenme ile ilgili görüşleri. Türkiye Sosyal Politika ve Çalışma Hayatı Araştırmaları Dergisi, 3(4), 92-136.
- Çelik, S., Şenocak, E., Bayrakçeken, S., Taşkesenligil, Y. & Doymuş, K. (2005). Aktif öğrenme stratejileri üzerine bir derleme çalışması. Kazım Karabekir Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 155-185.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2018
Gönderilme Tarihi
5 Eylül 2018
Kabul Tarihi
19 Aralık 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 7 Sayı: 4
Cited By
Türkiye’de Dinleme Eğitiminin Geldiği Nokta (2017-2019 Yılları)
Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi
https://doi.org/10.47994/usbad.775002