9 Yaş Çocuklarının Psiko-Motor Gelişimlerinde Oyunun Etkisi
Öz
Çocukluk dönemindeki geliĢim, insan hayatının en önemli ve hassas dönemidir. Bu
dönem gelecek yıllardaki geliĢmenin temelini oluĢturur. Bu kritik dönemin en önemli
değiĢkenlerinden biri de oyundur. Oyun sadece evde veya sokakta çocukların yaptıkları bir
etkinlik de değildir. Özellikle okullarda verilen eğitimin yanında oyunun da sürekli olarak
oynatılması gerekmektedir. Oyunun, tüm geliĢim alanlarının yanı sıra motor ve bedensel
geliĢimdeki yeri çok daha önemlidir. Yapılan bu çalıĢmada da temele motor beceriler ve
geliĢimi alınmıĢtır. AraĢtırmanın evrenini 2007–2008 eğitim-öğretim yılında Erzincan il
merkezindeki ilköğretim ilk kademe 3. sınıf (dokuz yaĢ) çocukları oluĢturmaktadır.
AraĢtırmanın örneklemi grup örnekleme türü ile seçilmiĢ olup; 2007–2008 eğitim-öğretim
yılı Erzincan Ġli MelikĢah Ġlköğretim Okulu, Vali Recep Yazıcıoğlu Ġlköğretim Okulu ile
Ziya Gökalp Ġlköğretim Okullarının 3. sınıf (9 yaĢ) öğrencileri oluĢturmaktadır.
AraĢtırmada öntest-sontest kontrol gruplu model kullanılmıĢtır. Öntest ve sontestde
çocuklara motor performanslarını ölçmek amacıyla Morris, Atwater, Williams ve
Wilmore’un 1980 yılında 3-10 yaĢlarındaki çocukların kaba motor yeteneklerini ölçmek
üzere geliĢtirdikleri ve 1986 yılında Sevimay’ın 3-6 yaĢlarında 205 çocuk üzerinde
uyguladığı motor performans testi uygulanmıĢ olup, çocukların atma, tutma, sıçrama,
koĢma, durma, becerileri ölçülmüĢtür. ÇalıĢmada deney grubuna 14 hafta boyunca 2 saatlik
seanslarla beden eğitimi öğretmeninin veya dersin öğretmeninin gözetiminde ve yardımıyla
ince ve kaba motor becerilerini geliĢtireceği düĢünülen oyunlar oynatılmıĢtır. AraĢtırmanın
sonuçlarına göre deney ve kontrol gruplarının ölçülen becerilerinin öntest sonuçlarında
anlamlı farklılıklara rastlanmamıĢ olup; sontest sonuçlarında hem cinsiyet ayrımı olmadan
yapılan karĢılaĢtırmalarda hem de cinsiyet ayrımı yapılarak yapılan karĢılaĢtırmalarda
durma becerisi hariç diğer becerilerde genellikle geliĢmelerin olduğu tespit edilmiĢtir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akandere, M. (2004). Eğitici Okul Oyunları. Ankara: Nobel Yayıncılık.
- Atlı, M. (1992). İlköğretim Öğrencilerinin Spora Yönelmelerinde Sportif Amaçlı Eğitsel
- Oyunların Rolü. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara
- Bacanlı H. (2005). Gelişim ve Öğrenme. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım
- BaĢaran, Ġ.E. (2005). Eğitim Psikolojisi. Ankara: Pegema Yayıncılık.
- Bayhan San P. (2004). Çocuk Gelişimi ve Eğitimi. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları
- Çamlıyer, H., Çamlıyer, H. (1997). Eğitim Bütünlüğü İçinde Çocuk Hareket Eğitimi ve Oyun. Manisa: Can Ofset.
- Hazar, M. (2005). Beden Eğitimi ve Sporda Oyunla Eğitim. Ankara: Tutibay Yayıncılık.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
19 Mart 2016
Gönderilme Tarihi
10 Nisan 2012
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2012 Cilt: 1 Sayı: 2