Mutluluk Saldırganlığın Yordayıcısı mıdır? Üniversite Öğrencileri İle Bir Yapısal Eşitlik Modeli Çalışması
Öz
Bu araştırmanın amacı saldırganlık ile olumlu duygulardan biri olan mutluluk arasındaki ilişkileri incelemektir. Son yıllarda Pozitif psikoloji bağlamında bireylerin güçlü yanları ve potansiyelleri üzerinde durulmaktadır. Böylece bireylerin mutluluk düzeylerinin düşüncelerini, davranışlarını ve yaşamlarındaki kararlarını nasıl etkilediği önemli hale gelmektedir. Bu araştırmanın biçimlendirilmesinde nicel araştırma yaklaşımı benimsenmiş ve ilişkisel tarama modellerinden yararlanılmıştır. Araştırmanın evreni Erzurum Atatürk Üniversitesin ’de öğrenim gören 33854 öğrenciden, örneklem grubu ise bu evrenden tabakalı örnekleme yöntemi ile seçilen 776 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Oxford Mutluluk Ölçeği”, “Saldırganlık Envanteri” ve “Kişisel Bilgi Formu” kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre ilgili bulgular aşağıda belirtilmiştir. Saldırganlığın alt boyutları ile mutluluk puanları arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığını belirlemek için yapılan korelasyon analizi sonuçlarına göre, fiziksel saldırganlık ve mutluluk arasında negatif yönde (r = -, 175, p <.01), sözel saldırganlık ve mutluluk arasında negatif yönde (r = -, 175, p <.01), dürtüsel saldırganlık ve mutluluk arasında negatif yönde korelasyon değerleri bulunmuştur (r = -, 266, p <.01). Son olarak saldırganlıktan kaçınma ve mutluluk arasında pozitif yönde bir korelasyon bulunmuştur (r =, 135, p <.01). Saldırganlık ve mutluluk arasındaki yordayıcı ilişkileri ortaya koymak amacıyla uygulanan yapısal eşitlik modeli sonucunda; üniversite öğrencilerindeki mutluluğun saldırganlığı negatif yönde ve % 10 değerinde açıkladığı tespit edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular doğrultusunda, mutluluğun saldırganlığı azaltmada önemli bir faktör olduğu ve saldırganlığın ilgili değişkenlere göre farklılaşmalar gösterdiği söylenebilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Agbaria, Q., Hamama, L., Orkibi, H., Gabriel-Fried, B., & Ronen, T. (2016). Multiple mediators for peer-directed aggression and happiness in arab adolescents exposed to Parent–child aggression. Child Indicators Research, 9(3), 785-803. doi:10.1007/s12187-015-9346
- Alpar, R. (2012). Spor, Sağlık ve Eğitim Bilimlerinden Örneklerle Uygulamalı İstatistik ve Geçerlik-Güvenirlik (Spss’de Çözümleme Adımları ile Birlikte). Ankara: Detay Yayıncılık
- Amsel, A. (1992). Frustration theory: An analysis of dispositional learning and memory (No. 11). Cambridge University Press.
- Averill, J. R. (2012). Anger and aggression: An essay on emotion. Springer Science & Business Media
- Bandura, A. (1978). Social learning theory of aggression. Journal of communication, 28(3), 12-29.
- Baron, R. A., & Byrne, D. (2000). Social Psychology. Ninth Edition. USA: Allyn & Bacon Published.
- Berkowitz, L. (1990). On the formation and regulation of anger and aggression: a cognitive-neoassociationistic analysis. American. Psychological. 45: 494–503
- Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı, İstatistik - Araştırma Deseni - SPSS Uygulamaları ve Yorum (Onyedinci Baskı) Ankara: Pegem Akademi
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
23 Eylül 2019
Gönderilme Tarihi
9 Ocak 2019
Kabul Tarihi
8 Temmuz 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 8 Sayı: 3