Okuma Güçlüğü Olan Öğrencilerin Öykü Yazma Becerilerinin Gelişimsel Bakış Açısıyla İncelenmesi

In this study, story writing skills of students with reading difficulties were examined comparatively from a developmental point of view in terms of story elements, morpheme knowledge and vocabulary. In the study, the stories written by 183 students with reading difficulties (fourth grade 50, sixth grade 71 and eighth grade 62) and 192 students without reading difficulties (fourth grade 55, sixth grade 74 and eighth grade 63) were examined. Students wrote a story about a silent film they watched. In this study, the comparative descriptive method, one of the quantitative research approaches, was used. As a result of the analyses made, it was seen that students with reading difficulties at all grade levels got lower scores on the story elements scale than their peers without reading difficulties, there was a difference in the written products of the students without reading difficulties between the fourth and eighth grades in terms of story elements, while there was no difference in the students with reading difficulties. As a result of the study, it was found that students with reading difficulties were at a lower level than their peers, in addition to their reading skills. When the findings are examined, it is seen that the group averages of the students who do not have reading difficulties increase with the progress of their grade levels. This situation reveals that there is a positive relationship between reading and writing. Although the students who are successful in reading are more successful than their peers with reading difficulties in including the story elements in the stories they write, it is seen that the students who are successful in reading also have problems in writing stories.

Bu çalışmada okuma güçlüğü olan öğrencilerin öykü yazma becerileri gelişimsel bakış açısıyla öykü elementleri, biçimbirim bilgisi ve sözcük dağarcığı bakımından karşılaştırılmalı olarak incelenmiştir. Çalışmada okuma güçlüğü olan 183 öğrencinin (dördüncü sınıf 50, altıncı sınıf 71 ve sekizinci sınıf 62), okuma güçlüğü olmayan 192 öğrencinin (dördüncü sınıf 55, altıncı sınıf 74 ve sekizinci sınıf 63) yazdıkları öyküler incelenmiştir. Öğrenciler izledikleri bir sessiz film hakkında öykü yazmışlardır. Bu çalışmada nicel araştırma yaklaşımlarından karşılaştırmalı betimsel yöntem kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, tüm sınıf düzeylerinde okuma güçlüğü olan öğrencilerin okuma güçlüğü olmayan akranlarından öykü elementleri ölçeğinden daha düşük puanlar aldıkları ve dördüncü sınıf ile sekizinci sınıf arasında okuma güçlüğü olmayan öğrencilerin yazılı ürünlerinde öykü elementleri açısından farklılık olduğu, okuma güçlüğü olan öğrencilerde ise farklılık olmadığı görülmüştür. Çalışmanın sonucunda okuma güçlüğü olan öğrencilerin okuma becerilerinin yanı sıra yazma becerilerinin de akranlarından düşük seviyede olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Elde edilen bulgulara bakıldığında, okuma güçlüğü olmayan öğrencilerin grup ortalamalarının sınıf düzeylerinin ilerlemesiyle arttığı görülmektedir. Bu durum okuma ve yazma arasında pozitif yönlü bir ilişki olduğunu ortaya koymaktadır. Okumada başarılı olan öğrenciler, yazdıkları öykülerde öykü elementlerine yer vermede, Toplam ve Farklı Sözcük Sayılarında ve Ortalama Sözce Uzunluklarında okuma güçlüğü olan akranlarından daha başarılı olsalar da okumada başarılı olan öğrencilerin de öykü yazmada sorunları olduğu görülmektedir.