Innovative Work Behavior Scale (IWB): Adaptation to Turkish Culture

Günümüzde okullar çevrenin değişen şartlarına göre kendilerini yapılandırmak, daha iyi çıktılar vermek, çevrelerindeki diğer okullarla rekabet etmek ve öğrencileri değişen dünyaya hazırlamak konusunda giderek daha fazla baskı altında kalmaktadır. Bunun yanında, uygulayıcılar olarak öğretmenler ve yöneticiler merkezi politikaların getirdiği değişimleri ve yenilikleri uygulamak ve eğitim öğretim süreçlerini bunlara göre yapılandırmakla yükümlüdür. Eğitim sistemindeki reformların başarıya ulaşması için bu uygulayıcıların yeniliği kabullenmeleri ve yaymaları, diğer bir deyişle yenilikçi davranış göstermeleri önemlidir. Ancak literatürde, herhangi bir okulda çalışan öğretmenlerin birbirlerini değerlendirerek okuldaki yenilikçi davranışların seviyesini ölçebilecek bir ölçme aracı yoktur. Bu araştırmanın amacı bu eksikliği gidererek de Jong ve den Hartog tarafından geliştirilen Yenilikçi Davranış Ölçeği (YDÖ)’nin Türk kültürüne uyarlanmasıdır. Çalışma grubunda farklı illerde görev yapan 110 öğretmen bulunmaktadır. Ölçeğin uyarlanmasında dil geçerliliğinin tespiti için korelasyon analizi, uyum derecesinin belirlenmesi için doğrulayıcı faktör analizi ve ölçeğin güvenirliğini tespit etmek için güvenirlik analizleri yapılmıştır. Doğrulama ve güvenirliğe ilişkin yapılan analizler dikkate alındığında yenilikçi davranışları ölçmek amacıyla uyarlanan bu ölçeğin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu söylenebilir. Ölçeğin bu haliyle öğretmenlerin yenilikçi davranışları hakkında örgütsel çıkarımlarda bulunabilmek için yararlı olacağı düşünülmektedir.

Today, schools are increasingly under pressure to adapt themselves to changing circumstances, to give society better output, to compete with other schools in their environment, and to prepare students for a changing world. Indeed, as practitioners, teachers and managers are obliged to apply the changes and innovations brought by central policies and to organize the teaching and learning processes accordingly. For reforms in the education system to succeed, it is important for these practitioners to embrace innovation and to spread it, or in other words, show innovative work behaviours. However, in Turkish literature, there is no measuring instrument that can measure the level of innovative behaviour in schools by enabling teacher colleagues to evaluate each other. The aim of this research is to adapt the Innovative Work Behaviour (IWB) scale developed by Jong and den Hartog to the Turkish context in an attempt to eliminate this shortcoming. In the study group, there are 110 teachers working in different cities. In the adaptation process, correlation analysis was used to determine the validity of the language, confirmatory factor analysis was used to determine the level of compliance, and reliability and validity analyses were used to determine the reliability and validity of the scale. Taking into account the analysis of validity and reliability, this scale, adapted to measure innovative behaviours, can be said to be a valid and reliable measurement tool. It is thought that the scale, as it is, will be useful for making organizational inferences about teachers' innovative behaviours.