Yaratıcılık Eğitim Programının Çocukların Yaratıcı Davranışlarına Etkisinin İncelenmesi

Bu araştırmada, çocuklar için geliştirilen yaratıcılık eğitim programının, çocukların yaratıcı davranışlarına olan etkisi belirlenmiştir. Çalışmada için öntest-son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Yaratıcılık Eğitim Programı’nın çalışma grubunu, tipik örnekleme yöntemiyle seçilen iki farklı anasınıfında eğitim gören 30 çocuk oluşturmaktadır. Araştırmanın deney grubunda 16, kontrol grubunda da 14 çocuk bulunmaktadır. Her iki gruptaki çocuklara ön-test ve son-test olarak araştırmacı tarafından Yaratıcı Davranış Gözlem Formu uygulanmıştır. Yaratıcılık Eğitim Programının 36 etkinliği, haftada 3 gün olmak üzere 12 hafta boyunca araştırmacı tarafından deney grubundaki çocuklara uygulanmıştır. Kontrol grubundaki çocuklara ise anasınıfı öğretmeni tarafından Milli Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Eğitim Programı’nın uygulanmasına devam edilmiştir. Son testlerin uygulanmasının ardından, Yaratıcılık Eğitim Programı’nın kalıcılığını belirlemek için deney grubuna Yaratıcı Davranış Gözlem Formu Etkinlikleri tekrar uygulanmıştır ve çocukların davranışları Yaratıcı Davranış Gözlem Formu ile değerlendirilmiştir. Kontrol grubu ve deney grubunun gözlem formundan aldıkları ön-test ile son-test ortalamalarının arasında anlamlı farklılık olup olmadığını belirlemek için ilişkili örneklemler t testi, kontrol grubunun ve deney grubunun ön-test ortalamaları arasındaki farkı belirlemek amacıyla bağımsız örneklemler t testi, kontrol ve deney grubunun ön-test sonuçları arasında anlamlı fark bulunan boyutlardan elde edilen son-test ortalamalarını karşılaştırmak için ANCOVA, kullanılarak veriler analiz edilmiştir. Çalışmada tüm analizler için anlamlılık düzeyi p<.05 olarak belirlenmiştir. Elde edilen verilere göre, Yaratıcılık Eğitim Programı çocukların yaratıcı davranışlarını olumlu yönde geliştirmektedir.  Kalıcılık testi sonuçlarına göre de Yaratıcılık Eğitim Programı’nın etkisi devam etmektedir.

This study aimed to investigate the effects of creativity training program on children’s creative behaviors. In this study, a quasi-experimental model was used. The model was constituted with a pre-test and post-test control group. The study group which was chosen via typical sampling method consisted of totally 30 children who were students in two separate nursery classes. 16 of them were in experimental group and 14 of them were in control group. Creative Behavior Observation Form was applied to both groups as pre-test and post-test. Creative Training Program which consisted of 36 activities to support creative thinking of the children in the experimental group was applied 3 days a week for 12 weeks by the researcher. Control group students were applied Preschool Education Program of National Ministry Education by their teacher. After posttests, Creative Behavior Observation Form Activities were re-applied to experimental group to determined the retention of Creativity Training Program and children’s behaviors were evaluated by Creative Behavior Observation Form Paired sample t-test was used in order to determined if there were significant differences between pre-test and post-test obtained from observation form of the experimental and control group; independent sample t-test was used in order to determined if there was any difference between the mean scores in pre-tests  of the experiment group and control group. ANCOVA analysis was used to compare post-test means based on the dimensions where significant differences were found as a result of pretest of the experimental and control groups. Significance level was identified as p<.05 for all the analysis throughout the study. The results showed that the Creavity Training Program affected chidrens’ creavity behaviors in positive way. The results of retention test indicated that the effect of the program was effective.