Öğretmen Adaylarının Sınıf İçi Değerlendirmeye Yönelik Özyeterlik Algılarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi

The aim of this research was to examine the self-efficacy perceptions of Turkish pre-service teachers with regard to in-class assessment and to reveal the stages that need education on the subject. For this purpose, data were collected through a five-point Likert-type scale consisting of 38 items under five dimensions: 'deciding on the evaluation method', 'creating a measurement tool', 'process evaluation', 'evaluation with grades' and 'result evaluation'. The participants of the study consisted of 135 Turkish pre-service teachers who continued their undergraduate education in the 3rd and 4th grades. In the study, data were collected through the 'In-class assessment self-efficacy perception scale'. Descriptive statistics were used in the analysis of the data and the data were evaluated through statistical analysis. According to the results, when the opinions of the pre-service teachers regarding the evaluation sub-dimensions were examined, it was found that the self-efficacy perceptions with regard to the criteria in the dimension of creating a measurement tool were lower than self-efficacy perceptions with regard to the other sub-dimensions. When the pre-service teachers’ in-class assessment self-efficacy perceptions were examined with regard to the gender variable, it was seen that their choices regarding the assessment and evaluation stages did not show a significant difference. However, a statistical difference was found between the sub-dimensions of the evaluation process of the 3rd and 4th grade pre-service teachers. It was determined that the effect size of this difference between the groups was highest in the measurement tool creation sub-dimension, while the least influencing sub-dimension was in the outcome evaluation. The field-specific application-based structuring of the assessment and evaluation course content can strengthen pre-service teachers' self-efficacy perceptions about the subject.

Bu araştırmanın amacı, Türkçe öğretmen adaylarının sınıf içi değerlendirmeye yönelik özyeterlilik algılarını incelemek ve konuyla ilgili eğitime gereksinim duyulan aşamaları ortaya koymaktır. Bu amaca yönelik veriler ‘değerlendirme yöntemine karar verme’, ‘ölçme aracı oluşturma’, ‘süreç değerlendirme’, ‘not ile değerlendirme’ ve ‘sonuç değerlendirme’ olmak üzere beş boyut 38 maddeden oluşan beşli likert tipi bir ölçek ile toplanmıştır. Nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modelinin kullanıldığı araştırmanın katılımcılarını lisans düzeyindeki eğitimini 3. ve 4. sınıfta sürdüren 135 Türkçe öğretmen adayı oluşturmuştur. Araştırmada veriler ‘Sınıf içi değerlendirme özyeterlik algısı ölçeği’ ile elde edilmiştir. Katılımcıların cinsiyet ve öğrenim düzeyi değişkenlerine göre yetkinlikleri araştırılmış, toplanan veriler istatistiksel olarak değerlendirilerek yorumlanmıştır. Ulaşılan sonuçlara göre, öğretmen adaylarının değerlendirme alt boyutlarına ilişkin görüşleri incelendiğinde diğer alt boyutlara oranla ölçme aracı oluşturma boyutundaki ölçütlere yönelik özyeterlik algılarının daha düşük olduğu belirtilebilir. Öğretmen adaylarının sınıf içi değerlendirme özyeterlik algıları cinsiyet değişkenine göre incelendiğinde ölçme ve değerlendirme aşamalarına ilişkin seçimlerinin anlamlı bir farklılık oluşturmadığı görülmüştür. Bununla birlikte 3. ve 4. sınıf öğretmen adaylarının değerlendirme süreci alt boyutları arasında istatistiksel açıdan farklılık bulunmuştur. Gruplar arasındaki bu farkın etki büyüklüğü en fazla ölçme aracı oluşturma alt boyutundayken, en az etki eden alt boyutun sonuç değerlendirmede olduğu tespit edilmiştir. Ölçme ve değerlendirme ders içeriğinin alana özgü uygulama temelli yapılandırılması öğretmen adaylarının konuyla ilgili özyeterlik algılarını güçlendirebilir.